Long time no kwento. Wala lang. Lately ko lang nadiscover papano magblog sa iphone. Stupid ko talga hehe. Tonight i had my dinner sa isang new indian married couple friend's house. Mejo kabado din kasi i never had authentic indian food before. Except sa curry na luto ng nanay ko or yung asa soms sa rockwell e wala na talga. Maamoy kasi food nila e. Ndi ko type amoy ng food nila hehehe.
So yun nga, pagdating ko pinatikim sa kin ni swatty ang appetizer. Potato covered in something ( so descriptive no?! Hehehe) na lasang curry at spicy. At pinagtawanan nila ako kasi ndi naman daw maanghang. Nga pala, me ininvite pa sila na singaporean married couple. So ako lang single don diba pero ayos naman.
Tapos eto na main course na. Rice na me chix na super anghang na lasang curry din. Sensha na. Talgang yun lang extent ng mga descriptions ko e. Hehehe. Pro ok naman. D ko lang siguro trips ang maanghang na lasang curry.
But they were nice to spend dinner with! :) dami nila kwento saka ang dami na nila napuntahan. Scottland, switzerland, new york at london! Saya diba? Mantalang ako dito pa lang sg hehe pero ayos lang din naman. At least nakalayo ng pinas. Sana lang makauwi nako... Hehehe
homesick pa din. Pero diba? Ag eeffort ako! Nung one time nga, sa office, nagpunta pa ako ng cr para lang ngumawa... :( miss home. Haay. Kaso need to be here.
Naiisip ko minsan... Nagkamali kaya ako for choosing this?... Pag kalaban mo na pala ang lungkot at loneliness sabayan pa ng nosebleeding boss and thinfs to do at work eh nakakabuang pala. Minsan feeling ko mamamatAy na ko sa lungkot at mabubuang na ko sa hirap ng trAbaho ko. Pano kaya naging para sa akin ito kung hirap na hirap ako ng bongga? Or is it all part of the challenge? Ayoko na kasi ng boring eh. Yun kaya yon? Wala daw desisyon na mali. Basta panindigan lang. So me kondisyon pala? Ganon yon? Pano kung d kaya?
Oh well wala lang. Sorry. Napadaldal ata ako ng todo.
Bukas, im off to universal studios! Holiday kasi dito e. I wont think of work. Mag rest ako. Haaay. Kaka stress. Ang work. Hehehe.
Bukas ulet. Kwentuhan tayo. :)
No comments:
Post a Comment